محبت سنگ

بريد عجلی می‏گويد:

" در محضر امام باقر ( ع ) بودم ، مسافری از خراسان كه آن راه دور را پياده طی كرده بود به حضور امام شرفياب شد . پاهايش را كه از كفش‏ درآورد شكافته شده و ترك برداشته بود . گفت به خدا سوگند من را نياورد از آنجا كه آمدم مگر دوستی شما اهل البيت .

امام فرمود به خدا قسم اگر سنگی ما را دوست بدارد ، خداوند آن را با ما محشور كند و قرين گرداند 

« و هل الدين الا الحب » آيا دين چيزی غير از دوستی است ؟ "(1)