صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داريدلم که گوهر
| صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داريدلم که گوهر اسرار حسن و عشق در اوستدر آن شمايل مطبوع هيچ نتوان گفتنواي بلبلت اي گل کجا پسند افتدبه جرعه تو سرم مست گشت نوشت بادبه سرکشي خود اي سرو جويبار منازدم از ممالک خوبي چو آفتاب زدنقباي حسن فروشي تو را برازد و بس | به يادگار بماني که بوي او داريتوان به دست تو دادن گرش نکو داريجز اين قدر که رقيبان تندخو داريکه گوش و هوش به مرغان هرزه گو داريخود از کدام خم است اين که در سبو داريکه گر بدو رسي از شرم سر فروداريتو را رسد که غلامان ماه رو داريکه همچو گل همه آيين رنگ و بو داري |
تعبیر: در انتخاب دوست و همنشین دقت کن. بیهوده با خودسری و ندانم کاری، هستی خود را تباه نکن. با سعی و کوشش خود می توانی به همه چیز برسی. سعی کن که عاقبت اندیش و موقر باشی و عجولانه تصمیم نگیری. از منیت و تکبر، چیزی غیر از زیان نخواهی دید. شرایط لازم برای کسب نتیجه ی مساعد را دارا هستی. به خودت اعتماد کن.
+ نوشته شده در سه شنبه پنجم دی ۱۳۹۶ ساعت 21:1 توسط
|